ကမ္ဘောဇတိုင်းစိုင်းစိုင်း

စာပေလောကထဲ ခြေစုံပစ်ဝင်လာသူ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်ဖွင့်သံ စာဖတ်သူအပေါင်းတို့ခင်ဗျာ… “ကာရန်မညီ၊ တေးမပီ” ဆိုသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာရေးချင်စိတ်ကတော့ “မီးဖိုချောင်ထဲက ငရုတ်ဆုံ” လိုပဲ တဒုန်းဒုန်းနဲ့ မြည်ဟည်းနေတာပါခင်ဗျာ။ “စန္ဒရားမတီးတတ်ပေမဲ့ စန္ဒရားခုံကိုတော့ လက်နဲ့ ခေါက်ချင်တယ်” ဆိုသလိုမျိုး ဂီတသံစဉ်တွေ လွဲချော်ချင် လွဲချော်နေပါလိမ့်မယ်။ တီးချင်စိတ်ကို မြိုသိပ်မထားနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာ့ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်မဟုတ်လား — “မတတ်တာထက် မလုပ်တာက ပိုဆိုးတယ်” တဲ့။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်ဟာ စာပေလောကထဲကို “ရေမကူးတတ်ဘဲ မြစ်ထဲခုန်ဆင်းတဲ့ ဖားတစ်ကောင်” လိုမျိုး ဝါသနာကို အရင်းခံပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခြေစုံပစ် ဝင်လာခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့ စာရေးတယ်ဆိုတာ “ပန်းကောင်းတစ်ပွင့်ကို ပျားကောင်လေး ကစားသလို” နုနုရွရွလေး၊ လှတပတလေး ဖန်တီးရတဲ့ အနုပညာပါ။ […]