သိုက်စိုးထွန်း (နတ်ရွာ)

အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအတွက် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် အလုံအလောက်ရှိနေဖို့ အရေးကြီးသလို ရှိနေတဲ့သူတွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။ ပညာအခြေခံရှိပြီးသားသူတွေကို စိစစ်ရွေးချယ်ခန့်ထားခဲ့ကြတယ် ဆိုပေမဲ့ တချို့ပညာရပ်တွေက ထိုက်သင့်တဲ့ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံတစ်ခု ရပြီးချိန်မှာမှ မွမ်းမံသင်ကြားပေးသင့်တာမျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဘယ်လိုအဖွဲ့အစည်းမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်တစ်ဖွဲ့တည်း သီးခြားရပ်တည်နိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ ပြိုင်ဖက်အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း ခရီးဆက်ရမျိုးပါ။ ရေဆန်ကို တက်နိုင်စွမ်းမရှိရင် အစုန်ကြောကြီးအတိုင်း မျောကြရုံရှိတာပေါ့။ မျောရုံလောက်ဆို အကြောင်းမဟုတ်၊ မြုပ်သွားရင် ခက်ကုန်မှာ။ ရေစီးကြောင်းရဲ့ အဟုန်ကို အံတုပြီး ဆန်တက်နိုင်ဖို့ဆိုရင် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် မြှင့်တင်ရေးကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆောင်ရွက်နေနိုင်မှ ဖြစ်မှာ။ အဖွဲ့အစည်းတွေက စဉ်းစားချက်တွေ မတူကြတော့ဘူး။ ဟိုတုန်းက အရင်းအနှီးတောင့်ဖို့၊ လူအင်အားတောင့်ဖို့ကိုပဲ စဉ်းစားခဲ့ကြပေမဲ့ ဒီကနေ့ခေတ်မှာတော့ အသိပညာသာဖို့ကို အလေးပေးလာကြပြီ။ လူများရုံ၊ ငွေများရုံနဲ့ အဆင်မပြေတော့ဘူး။

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်စီမံခန့်ခွဲမှုအကြောင်းပြောရင် စွမ်းဆောင်ရည်တိုင်းတာအကဲဖြတ်မှု၊ စွမ်းဆောင်ရည် စီမံခန့်ခွဲမှု အကြောင်းက မဖြစ်မနေပြောကြရမှာပါပဲ။ မဖြစ်မနေပြောရမှာဖြစ်သလို မကြာမကြာ လည်းပြောနေမှ ရမှာ။ တကယ် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုမို့ပါ။ လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှာ သူသူကိုယ်ကိုယ် အလုပ်တွေကတော့လုပ်နေကြတာပဲ။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ပုံမှန် လုပ်နေတဲ့ သူ၊ ပျာပျာသလဲလုပ်နေတဲ့သူ၊ နေ့မအား ညမနားလုပ်တဲ့သူ၊ ဝတ်ကျေတန်းကျေလောက်ပဲ လုပ်တဲ့သူ စသည်အားဖြင့် လူအမျိုးမျိုးတွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဒါဆို အလုပ်လုပ်တဲ့သူတွေကိုမြှောက်စားပြီး ဝတ်ကျေ တန်းကျေ သမားတွေကို နှိပ်ကွပ် လိုက်ရုံပေါ့လို့ပြောကြမှာပေါ့။ တကယ်တော့ ဒီလောက်လည်း မရိုးရှင်းပါဘူး။ လုပ်တော့ လုပ်နေတယ်လို့ ထင်ရတာပဲ ဆိုပေမယ့် တကယ်လုပ်နေတာဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာကို စိစစ်ဖို့လိုလာပြန်တယ်။ ကိုယ်တိုင် လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို ကိုယ့်အဆင့်အတန်းနဲ့လျော်ညီစွာ အကြံကောင်း၊ ဉာဏ်ကောင်း၊ အားထုတ်မှု ကောင်းတွေနဲ့ လုပ်ကိုင်နေတာ ဟုတ်ရဲ့လား၊ အပြောတွေ၊ အပြတွေကများနေပြီး တကယ့် တကယ်တမ်း ကျတော့ မျက်နှာပန်း

Up or Out တဲ့။ လိုရင်းကိုပြောရရင်တော့ “တက်မလား၊ ထွက်မလား”ပေါ့။ McKinsey, BCG, Bain စတဲ့ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းကြီးတချို့မှာ ဒီမူကိုကျင့်သုံးကြပါသတဲ့။ သဘောကတော့ ရာထူးတစ်ခုအတွက် အလုပ် ဝင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပုံမှန်စောင့်ကြည့်အကဲဖြတ်နေမယ်။ နှစ်နှစ်သုံးနှစ်၊ လေးငါးနှစ် စသည် အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ကာလ တစ်ခုအတွင်းမှာ နောက်တစ်ဆင့်ကိုတက်နိုင်အောင်ကြိုးစား။ ဒီလိုမှမဟုတ်ဘဲ သတ်မှတ် ကာလပြည့်တဲ့အထိတောင် လက်ရှိရာထူးကနေဆက်မတက်နိုင်သေးဘဲ ဖြစ်နေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ တွဲထားတဲ့ လက်ကလေးကို လွှတ်လိုက်ပါရစေဆိုတဲ့သဘော။             ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဘယ်လိုမူကြီးလဲလို့ထင်စရာပါ။ သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ တက်မလား၊ ထွက်မလားဆိုတဲ့ Up or Out Policy ရဲ့ကောင်းကွက်တွေကိုသဘောပေါက်လာတယ်။ ရာထူး နောက်တစ်ဆင့် တက်ဖို့ဆိုတာက သူလိုကိုယ်လိုဘာသိဘာသာနေနေလို့တော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးပေါ့။ ကိုယ့် အဆင့်နဲ့ လျော်ညီတဲ့ တွေးခေါ်မြော်မြင်မှု၊ ကိုယ့်အဆင့်နဲ့လျော်ညီတဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအပြင်